RECENSIE: Until Friday Night van Abbi Glines

Until friday night Book Cover Until friday night
#1 The Field Party
Abbi Glines
Young Adult, New adult, Contemporary, Romance
Simon Pulse
25 augustus 2015
paperback
336

To everyone who knows him, West Ashby has always been that guy: the cocky, popular, way-too-handsome-for-his-own-good football god who led Lawton High to the state championships. But while West may be Big Man on Campus on the outside, on the inside he’s battling the grief that comes with watching his father slowly die of cancer. Two years ago, Maggie Carleton’s life fell apart when her father murdered her mother. And after she told the police what happened, she stopped speaking and hasn’t spoken since. Even the move to Lawton, Alabama, couldn’t draw Maggie back out. So she stayed quiet, keeping her sorrow and her fractured heart hidden away. As West’s pain becomes too much to handle, he knows he needs to talk to someone about his father—so in the dark shadows of a post-game party, he opens up to the one girl who he knows won’t tell anyone else. West expected that talking about his dad would bring some relief, or at least a flood of emotions he couldn’t control. But he never expected the quiet new girl to reply, to reveal a pain even deeper than his own—or for them to form a connection so strong that he couldn’t ever let her go…

Een boek wat ik met een lach en een traan heb gelezen gecombineerd met hartkloppingen, verliefde zuchtjes en nog veel meer.. Een verdrietig maar tegelijkertijd prachtig en ontroerend verhaal wat z’n klauwen in me heeft gezet en me niet meer los liet. Moeilijke en hele herkenbare momenten, maar o zo mooi geschreven allemaal! Een boek waarin je te maken krijgt met het doodgaan van ouders, het omgaan ermee en inzicht krijgt in het ontstaan van een diepgaande band tussen twee mensen die elkaars steun zijn in de moeilijkste periodes van hun leven. Een hele emotionele read van begin tot eind wat een enorme indruk op mij achterliet.
it's so beautiful


Dit boek was zowel een genot maar ook een verdriet om te lezen, zeker als je zo’n emo-kip als mij bent. Het is een boek waarin de hoofdpersonages voor iedere lezer wel herkenbaar zal zijn. Of je het nu wel of niet hebt meegemaakt, als je er alleen al aan denkt dat er iets met één van je ouders gebeurt, wordt het je al slecht. Mij wel in ieder geval. Meemaken hoe het deze personages gebeurt en is overkomen in het verleden, is een emotionele rit van begin tot eind! Maggie heeft op een vreselijke wijze haar moeder verloren en sindsdien is haar manier van ‘overleven’ door niet te praten met de mensen om haar heen. West kampt met de onmacht van het feit dat hij niets kan doen om zijn vader te redden, die stervende is.. elke dag ziet hij hoe zijn vader verder terugvalt en wordt hij met zijn vader’s naderende dood geconfronteerd. Voor beide situaties van de personages valt een hoop te zeggen, maar ze zijn beide even indrukwekkend om te lezen. Ik vind het dus ook prachtig om alles te lezen vanuit beide POV’s. Zo leef je met beide situaties ontzettend mee en tegelijkertijd zie je dus ook hoe van beide kanten de emotionele band ontstaat tussen de personages. Hoe ze elkaar overeind houden in deze moeilijke tijd in hun leven, elkaars redding zijn en zoveel meer…


Pain came to all of us one time or another.
It was how we learned to cope with it that determined our future.
In this moment I chose to speak. I wanted to reassure someone else.


Maggie is een sterk personage, zoo zo sterk.. Iedereen gaat anders om met de dood van een ouder, dus daar valt gewoon totaal niet over te oordelen. Daarnaast is Maggie’s situatie gewoon nog 10x erger. Met haar eigen ogen zien hoe haar vader haar moeder vermoordt. Dat is gewoon vreselijk! Zodra je dit leest, voelt het al gelijk alsof je één bent met dit personage, alsof je haar pijn voelt. Je kunt niet anders dan meeleven met Maggie en hopen en bidden dat ze weer durft te gaan leven na wat ze heeft meegemaakt, deze horror. Maggie’s manier van ‘overleven’ is door niet meer te praten met de mensen om haar heen. Het is te pijnlijk voor haar om te praten omdat ze bang is dat ze moet praten over wat ze heeft gezien.. over wat ze voelt.. Het verwerken van alles heeft ze nooit gedaan, ze is te druk bezig om te overleven, maar echt leven doet ze niet. Ze zit helemaal alleen in haar stille wereld. Totdat ze West ontmoet.


16032082

 

 

“Keeping quiet is how I survived.”

 

 

 

 


Niemand weet waar West dagelijks mee omgaat, hij verteld zijn vrienden niks. Dat zijn vader stervende is en hij elke dag moet zien hoe zijn vader steeds meer achteruit gaat. West zijn manier van ermee omgaan is door zich te richten op football, want dat is iets van hem en zijn vader, en gebruik maken van meiden die zich aan zijn voeten gooien, maar hij sluit zich emotioneel voor alles en iedereen af. Hij is gefrustreerd, boos, verdrietig en alleen(alles wat je kunt verwachten van iemand die er geen vrede mee kan vinden dat hij een van zijn ouders gaat verliezen). Totdat hij Maggie tegenkomt, het meisje wat niet praat door haar eigen vreselijke verleden waarin ze haar moeder verloor op een vreselijke wijze. Tegen haar verteld hij zijn verhaal, zijn dagelijkse gevecht tegen de onmacht rondom zijn vader’s situatie. En Maggie begint tegen hem te praten. Ze wil hem laten weten dat hij niet alleen is, dat er mensen zijn die begrijpen wat hij doormaakt, dat er iemand is voor hem die er voor hem wil zijn zodat hij niet meer zo alleen is.
16032083


Maggie en West leren elkaar om te gaan met het verleden en de huidige situatie. Ze openen elkaars wereld en maken elke dag samen een betere dag dan de dag ervoor. Brady, Maggie’s neef en beste vriend van West, heeft zijn vriendengroep verboden om achter Maggie aan te gaan. Maar naast het feit dat West in Maggie niet alleen zijn steun en toeverlaat heeft gevonden, vind hij in haar zijn soulmate en wil het liefst meer zijn dan vrienden. Maggie denkt dat West niet meer dan alleen haar steun in deze situatie wil en West denkt dat hij niet goed genoeg is voor haar waardoor ze alleen maar vrienden blijven ondanks dat ze zoveel meer willen allebei. Maar het is een lange weg voor beiden. Een weg vol verdriet, heel veel verdriet van beide kanten maar ook een weg waarin je ziet hoe de twee juiste mensen samen elkaar kunnen helpen op zo’n diep, emotioneel niveau.. Da’s zo mooi. Het is zo mooi om te zien hoe mensen er voor elkaar kunnen zijn en elkaar beter kunnen maken. Tuurlijk, je shipt deze twee personages vanaf het begin heel hard! Maar ik merkte vooral dat ik dit keer niet zo obsessed was ermee als normaal, omdat je gewoon Te graag wil dat beide personages hun weg terug vinden in de wereld ongeacht of dat met of zonder elkaar is. Dat was het allerbelangrijkste.. Al ging ik zeker kapot aan feels als West weer eens een blonde troela aan zijn lippen had hangen ipv Maggie.. ugh.. Maar dat was zijn coping mechanism op dat moment en dat kan ik ‘m nog wel een ietsiepietsie beetje vergeven. Maar zodra je in de gaten krijgt hoeveel Maggie voor hem doet en hij voor haar, zul je gaan inzien dat dat het belangrijkste is.. Die band die ze samen hierdoor opbouwen, WAUW. Het is zo intens en emotioneel en zo ontzettend mooi tot ontwikkeling gebracht.
16032084

Dit was het eerste boek wat ik las van Abbi Glines. Ik zag haar boeken al vaker voorbij komen en ik was altijd al heel nieuwsgierig en toen ik de samenvatting van dit boek las, Moest ik hem gewoon hebben. Toen hij binnenkwam, begon ik gelijk met lezen en de dag erna had ik hem uit. Elke vrije seconde die ik had zat ik met het boek in handen. Ik zou makkelijk nog 300 bladzijdes kunnen lezen van Maggie en West.. En ik ben nu ontzettend benieuwd naar het ‘vervolg’ hierop; Under the lights, waarin een van de bijpersonages uit dit boek een hoofdrol gaat spelen. Ik wil MEER van deze auteur! Een romantisch, hartverscheurend en emotioneel verhaal wat je vanaf de eerste pagina tot de laatste in zijn greep houdt. Een boek dat je niet wil wegleggen. Een boek dat je laat lachen, verliefd laat worden en laat huilen. Een boek waarin je niet meer kunt denken, alleen maar voelen. Voelen wat de personages meemaken en hun verhaal meebeleven. Zo verdrietig, maar zo, zo zooo mooi geschreven allemaal. Een prachtig verhaal wat door iedereen, jong en oud, gelezen zou moeten worden!

Liefs, Melissa

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge