RECENSIE Lady Midnight – Cassandra Clare

LMIt’s been five years since the events of City of Heavenly Fire that brought the Shadowhunters to the brink of oblivion. Emma Carstairs is no longer a child in mourning, but a young woman bent on discovering what killed her parents and avenging her losses.

Together with her parabatai Julian Blackthorn, Emma must learn to trust her head and her heart as she investigates a demonic plot that stretches across Los Angeles, from the Sunset Strip to the enchanted sea that pounds the beaches of Santa Monica. If only her heart didn’t lead her in treacherous directions…

Making things even more complicated, Julian’s brother Mark—who was captured by the faeries five years ago—has been returned as a bargaining chip. The faeries are desperate to find out who is murdering their kind—and they need the Shadowhunters’ help to do it. But time works differently in faerie, so Mark has barely aged and doesn’t recognize his family. Can he ever truly return to them? Will the faeries really allow it?

Glitz, glamours, and Shadowhunters abound in this heartrending opening to Cassandra Clare’s Dark Artifices series.


EINDELIJK,EINDELIJK,EINDELIJK had ik dan Lady Midnight in mijn handen na zolang te hebben gewacht op de release! Een nieuw Clare boek in mijn handen en wat voor een; wat een beauty om te zien ook qua cover! en DIK! en hij past perfect bij de rest van de collectie. En gewoon; aaah #FANGIRLMOMENT #KomtNietMeerUitHaarWoorden

happy
Ik ben gelijk begonnen met lezen natuurlijk. Het vooruitzicht dat ik 668 pagina’s te gaan had + een extra verhaal, maakte me zo ontzettend blij! Ik was er dan ook helemaal klaar voor om me weer te verliezen in de shadowhunters wereld. En dus wetende dat er ook nog een extra verhaal inzat omtrent de personages uit TMI.. GEWELDIG! Ik verontschuldig me alvast voor het vele gebruik van CAPS-LOCK maar dat kan gewoon niet anders. Dit moest er gewoon uit hihi


Voor mij had het boek maar een matig begin!! aaah en dat doet me zo’n pijn om te zeggen, maar het is echt zo. Niet omdat de storyline niet interessant is of de personages. Want omg, MARK!!!!! just, OMG! en Jules!!! OMG!!!! He’s perfect! En ik vind Emma ook echt zo gaaf. De bij personages zijn gewoon geweldig so far. De blackthorn familie heb ik echt al in mijn hart gesloten, maar stiekem deed ik dat al in City of Heavenly Fire toen we voor het eerst kennis maakten met Jules en zijn broers en zussen. Maar goed, back on track; Ik kan mijn vinger er ook niet goed op leggen, maar het is een beetje meh. Niet wat ik had verwacht :O Wat had ik dan wel verwacht? Tja.. geen idee eigenlijk. Vuurwerk vanaf het eerste hoofdstuk? net zoals ik dat bij City of Bones en Clockwork Angel meemaakte. Ik ben bang dat mijn verwachtingen gewoon VEEL TE HOOG lagen en ik geef de schuld aan de geweldige snippets wat vrij kwamen tussendoor en alles wat er bekend gemaakt werd over dit boek.

Verder hielp het ook niet mee dat Clare,voor mijn gevoel, constant terugvalt op de vorige boeken en dingen daarvan samenvat en herhaalt(en niet maar 1x herhaalt, maar regelmatig). Ik snap best dat ze bepaalde dingen naar voren wil halen om uitleg te geven en om je geheugen even op te frissen, maar het lag er Te dik op voor mij. Zo kwam ik niet 100% in het verhaal zoals het zou moeten. Ondanks dat het boek zo begon voor mij, was ik tegelijkertijd ook helemaal verliefd. Want ja, je hebt nog steeds Clare’s schrijfstijl waar ik gek op ben. Clare is vooral heel sterk in de dynamiek beschrijven tussen de personages, de personage ontwikkeling en het emotionele en romantische aspect hiervan. Ondanks dat hier echt wel een aantal heftige OMG, MY FEEELSSS-momenten in zaten, mistte ik Clare’s sterke schrijven hiervan toch in zijn grote geheel in het eerste gedeelte van het boek. Het voelde veel te detective-achtig aan en voor mijn gevoel leed het schrijven van de emotionele elementen hieronder. Ik wilde gewoon meer Feels… Het duurde dus best een tijdje voordat ik Echt goed in het boek kwam. Maar toen ik er eenmaal in zat: BAM,WOW,AWESOME,FEEEEEEEEEEEEELS!!!! Clare ‘The queen’ is back!
c04493c8559b312d3fab72feed6652ec

Ik verheugde me ontzettend op het verhaal en vooral de personages allemaal. Jules en Emma zijn zo leuk! En they give me so much FEELS. Ik vind het altijd geweldig in Clare’s boeken dat we verschillende POV’s volgen, zodat we de ontwikkelingen en gedachten gang van meerdere personages zien. In dit geval dus van Jules, Emma, Mark! en Christina voornamelijk.

Jules is zo’n personage wat zo goed in elkaar gezet is en waar je zo van onder de indruk bent! Hij is zo sterk ondanks alle ellende wat hij meegemaakt heeft en alles wat hij op zich genomen heeft de afgelopen jaren, zo LIEF, zo perfect en doet Alles voor zijn familie en Emma. Zijn Emma… Ondanks dat het verboden is onder parabatai’s om verliefd te worden, ontwikkelt zich er een hele hoop, te veel, rondom Jules en Emma met alle gevolgen van dien. Ik vind het overigens wel geweldig om te zien dat de personages in dit boek niet overal omheen blijven draaien zoals in TMI vaak wel gebeurde 4 boeken lang.


“He hadn’t wanted to leave Emma,
but at the same time he’d thought it would help.
Like an addict getting away from the source of his addiction.”


“We are bound together, Emma, bound together—I breathe when you breathe,
I bleed when you bleed, I’m yours and you’re mine,
you’ve always been mine, and I have always, always belonged to you!”


En Emma; Emma is heel anders dan wat we tot nu toe tegenkwamen bij een hoofdrol zoals Clary of Tessa. Want Emma is opgegroeid als shadowhunter en ze wordt een beetje beschreven als de volgende ‘Jace’; de beste wat er rondloopt op het moment. Ze is bad-ass, heeft humor en gewoon een geweldig karakter. Maar aan de andere kant heeft ze ook haar zachte en emotionele kant, die ze voor een klein gedeelte alleen aan Jules laat zien, haar parabatai, waar ze verliefd op wordt.

** Je kunt je dus wel al voorstellen wat dit voor een gigantische BOM aan FEELS gaat opleveren. twee parabatai’s wat verliefd worden op elkaar, terwijl dit absoluut niet mag! Daarnaast komt Emma nog tot een vreselijke ontdekking rondom dit hele verhaal wat echt hartverscheurende gevolgen gaat hebben**


“She soared abouve the ground, and he kept her tethered to the earth.
Without him she would be lost among the clouds.”


“This was what people fought wars over, she thought, and killed each other over,
and destroyed their lives for: this nerve-shredding mixture of longing and pleasure.”


Dan krijgen we nog stukken te lezen vanuit Christina’s POV en dat vond ik ook erg leuk. Ik ben echt heel erg benieuwd hoe zij als personage zich verder gaat ontwikkelen in deze serie!

En dan hebben we ook nog Mark. Mijn GOD, wat heeft hij mijn hart gestolen. Ik was tijdens het lezen van City of Heavenly Fire al onder de indruk, maar nu… zucht. De ontwikkeling die Mark doormaakt in dit boek is echt zo goed geschreven. Je voelt zoooo erg mee met hem. Het liefst wil je hem opsluiten zodat niemand aan hem kan komen en hem non-stop blijven knuffelen. Mark komt door een deal tussen de faeries en shadowhunters terug bij zijn familie in het instituut. Hij krijgt de keus; dat als de shadowhunters kunnen ontdekken wie de moordenaar is, hij mag kiezen of hij terug gaat naar The Wild Hunt of dat hij bij zijn familie blijft. Maar hij heeft zolang bij The wild Hunt gehoord dat hij niet meer weet hoe hij als shadowhunter moet leven en hij weet niet of hij zich kan aanpassen en overgeven aan het leven in het instituut terwijl zijn hart roept naar de vrijheid van The Wild Hunt. Dit brengt allemaal de nodige obstakels met zich mee. Soms met hele grappige momenten, soms met hartverscheurende momenten..Wat Mark uiteindelijk gaat kiezen krijg je nog te lezen in dit boek. WAT hij kiest ga ik natuurlijk niet verklappen. Ik zeg alleen; be prepared, want het gaat je tissues kosten! lost and lots of tissues…


 

“The world is terrible,” said Mark tonelessly. ”
And some are drawn down into it and drown there,
and some rise above and carry others with them.”


“The stars will go out before I forget you, Mark Blackthorn.”


Ik moet zeggen dat de plottwist wel een verrassing was, op zijn zachtst gezegd. Ik was namelijk bijna zeker ervan dat het iemand anders was en toen BAM! SURPRISE! *huh wie wat waar?!* Sowieso, naar het eind toe gebeuren er Zoveel dingen achter elkaar, dat je gewoon geen seconde de tijd hebt om op adem te komen. Je wordt verscheurd. Het ene moment ben je opgelucht en blij, het andere moment wordt je hart in duizend stukken gescheurd en kun je niet meer verder lezen omdat je zo hard zit te huilen. Dat doet dit boek dus met je, dat doet Clare dus met je. En zo hoort een boek lezen te zijn; zo ‘all consuming’ dat het je helemaal weet in te pakken, dat je aan niks anders meer kunt denken en dat je gewoon helemaal verslaafd bent. Dat je hart meermaals gebroken wordt en haast niet meer aan elkaar gelijmd kan worden, neem je dan maar voor lief.. zucht..

b3fa4b38d9d7a758ce84cf606bee8d18


Van mij krijgt het boek dus 4.5 ster ipv 5 sterren ivm het matige begin waardoor ik er gewoon niet zo lekker in kwam. En dat doet me echt pijn om te zeggen als echte Clare fangirl, maar goed; ik wil gewoon eerlijk zijn. Toen Clare eenmaal haar ‘flow’ had gevonden, was het ook echt,echt goed. Toen was er ook gewoon niks meer wat me ervan weerhield om verder te lezen of wat me uit het verhaal kreeg. Zelfs nu nog blijf ik maar denken aan alles wat er gebeurde. En wordt ik ontzettend bang voor het volgende boek. Want dit was de eerste opzet pas. Clare bouwt normaal gesproken ontzettend goed op, dus dat betekent dat alles in het volgende boek nog veel heftiger en intenser gaat worden en of ik dat aan kan? *slik*
Vooral als je de epilogue leest snap je wat ik bedoel *like whuuuuut :O*

Ik kan natuurlijk wel aanraden om, mocht je dit nog niet gedaan hebben en je wilt Lady Midnight wel lezen, eerst The Mortal Instruments serie te lezen en het liefst The Infernal Devices ook. Op deze manier krijg je al namelijk een intro rondom de personages uit Lady Midnight in City of Heavenly Fire en lees je gewoon alles zoals Clare het ook heeft bedoeld, zonder dat je dingen mist. In City of Heavenly Fire bouw je namelijk al een band op met de blackthorns en Emma en daardoor maakt Lady Midnight een veel grotere impact op je dan als je nog niet bekend was geweest met de personages..
tears

Nu rest me alleen nog dit om te zeggen: KOOP DIT BOEK EN GA LEZEN! En ervaar weer hoe het is om een nieuw Clare boek in handen te hebben, jezelf weer te verliezen in de shadowhunter wereld met een nieuw verhaal en personages en om weggeblazen te worden.
Kopen kan hier 🙂 :

Liefs,
Melissa

9 Comments

  1. Ik begin er nu eindelijk in te komen, maar het heeft wel even geduurd.

    1. Author

      Ik herken het ja wat je zegt inderdaad!
      Maar, het gaat nu alleen maar bergop, dus houd je vast 😉

    1. Author

      dankjewel!
      En als je ze nog niet gelezen hebt moet je ze heeeeel DRINGEND gaan lezen ja haha!
      TID blijft mijn all-time favoriet maar TMI is ook echt geweldig! Zeker als je straks begrijpt hoe Clare het allemaal ook laat samenlopen met bepaalde personages/verhaallijnen, dat is echt zo goed geschreven. Ik hoop dat je ze dus hoger op je TBR lijst gaat zetten hihi 😉






Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge